Komentarz do Diwrej ha-jamim II 12:7
וּבִרְא֤וֹת יְהוָה֙ כִּ֣י נִכְנָ֔עוּ הָיָה֩ דְבַר־יְהוָ֨ה אֶל־שְׁמַֽעְיָ֧ה ׀ לֵאמֹ֛ר נִכְנְע֖וּ לֹ֣א אַשְׁחִיתֵ֑ם וְנָתַתִּ֨י לָהֶ֤ם כִּמְעַט֙ לִפְלֵיטָ֔ה וְלֹא־תִתַּ֧ךְ חֲמָתִ֛י בִּירוּשָׁלִַ֖ם בְּיַד־שִׁישָֽׁק׃
A gdy Pan ujrzał, że się upokorzyli, słowo Pańskie przyszło do Szemajasza, mówiąc: 'Upokorzyli się; Nie zniszczę ich; ale udzielę im wyzwolenia, a gniew mój nie zostanie wylany na Jeruzalem ręką Sziszaka.
Rashi on II Chronicles
They have humbled themselves; I shall not destroy them A similar instance is found below (14: 6): “The land is still before us for we have sought, etc. we have sought.” So is the custom of the Scriptures, that when it interrupts in the middle, it repeats the word. An example is (Num. 10:32): “And it will be, if you go with us, it will be that the good, etc.”
Ask RabbiBookmarkShareCopy